Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2008

Απ'το μικρο παραθυρο...


Συνεφα μπλε στο μαυρο
του οριζοντα*
και οι μυρτιες μπλαβιζουν,
στο πρασινο το λοφο,
τις ανεκπληρωτες επιθυμιες.
Βατραχια απ' τον ασχημο το νου σου,
μου φραζουνε το στομα*
ειναι οι στιγμες,
που το αλογο φοβαται,
να καλπασει,
στη δινη του καιρου*
φοβαται τα ποδια του
μη σπασει*
φοβαται τη σφαιρα τη τελειωτικη...
Υ.Γ:το μικρο μου δακρυ......

11 σχόλια:

Alexis B είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=mgjtSEjlgbM&feature=related

Καλό Σ/Κ

Καλά να περνάς

Μαρία Νικολάου είπε...

Tα "μικρά δάκρυά σου" ειναι εξαιρετικά

νατασσάκι είπε...

Πανέμορφο -και το μικρό σου δάκρυ, και το λατρεμένο "παράθυρο"... :)

Καλημέρα, φιλιά πολλά απ' όλους μας :)))

Kaveiros είπε...

@alexis b,
καλα να περασεις!
@μαρια νικολαου,
πονανε ομως..
@νατασσακι,
να εισαι καλα, να μου φιλησεις το φιλο μου!

Albus Genius είπε...

Διαχωρίζεις τις εικόνες σου για να εισακουσθούν? Ότι φαντασιωνόμαστε το έχουμε ήδη κομμάτια από την κόλασή μας.Φοβάται τη δίνη? Και πως θα μετακινηθούν τα είδωλα?

Side21 είπε...

Τα χαλινάρια αμόλα ...
χαλαρά του μυαλού σου.
Τ' άτι άσε να καλπάσει
αρκεί το πλατάγισμα ...
σημασία δεν έχει
ο προορισμός.
Έτσι κι αλλιώς
μακρύς είναι ο δρόμος
το τέρμα αόρατο !!!
Την καλησπέρα μου...

Kaveiros είπε...

@albous genius,
ειλικρινα, δεν ξερω....
@side21,
ευχαριστω!

Ηλιογράφος είπε...

καλησπέρα Κάβειρε

μελαγχολικές οι λέξεις σαν φθινοπωρινό απόγευμα

Albus Genius είπε...

΄Ετσι θάναι ο καθένας έχει να παλέψει με τις δικές του αγωνίες και τους δικούς του φόβους και να δεχτεί τις δικές του λέξεις που εμπιστεύεται. Πολύ καλό και όμορφο "τα μικρά σου δάκρυα" και ευγενική η φιλοξενία.

KitsosMitsos είπε...

Το τραγούδι είναι εκπληκτικό. Ειδικά εκεί που σολάρει το βιολί.

Την καλησπέρα μου.

Kaveiros είπε...

@προς ολους,
να ειστε παντα καλα!