Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

ΣΤΥΛΙΤΗΣ / STYLITIS



Πάνω στη χρυσή σου τη καρδιά,
φυτρώνουν ανεμώνες...
Γύρω στων ματιών σου τις ωχρές,
καράβια αρμενίζουν..
Μέσα στου μυαλού σου τις οπές,
δερβίσηδες χορεύουν...
Δε βαδίζει ο νους με σιγουριά,
μα το φιλί κεντάει,
είναι τραγωδία της στιγμής,
το όνειρο του απείρου,
που πονάει τις μικρές,
οπλές των εριφίων...

2 σχόλια:

Astrofegia είπε...

Δεν είναι από τα τραγούδια ή το είδος της μουσικής που ακούω...
Περίμενα να ακούσω τους γραμμένους στίχους από κάτω, αλλά δεν έγινε...
Δικοί σου είναι?
(Ή τα έχω εντελώς χάσει και δεν ξέρω τι μου γίνεται? χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα)
Οι στίχοι πάντως είναι υπέροχοι! :)
Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο σου εύχομαι! ;)

Kaveiros είπε...

@astrofegia,
το τραγούδι είναι αυτό που συνήθως με εμπνέει σε κάποιες περιπτώσεις*
οι στίχοι είναι πάντα δικοί μου...
Καλό φνινόπωρο!!:)