Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Περιπλανώμενος



"Κάτω απ΄της πόλης τα φώτα,
μια νύχτα καθημερινή,
τρεκλίζει των ονείρων ο μεθυσμένος..
Σκοντάφτει συνεχώς,
σε κάδους γεμάτους απορίματα
μιας ύπαρξης ονειρεμένης,
που κάποιος μανιακός,
κατάκοπος από ανασφάλειες,
πέταξε τα κομάτια της σε κάδους..
Παραπατώντας ο πιωμένος,
δε χάνει το κουράγιο του,
και σα μωρό που χαίρεται
τη γκρίζα παιδική χαρά,
στη λάσπη ξεδιψά....
Όλοι, μα όλοι οι περαστικοί,
κάνουνε πέρα τρομαγμένοι
σαν κάνει να τους πλησιάσει,
κι όσοι τον ξέρουν,
επίσημα δηλώνουν άγνοια,
μα μέσα τους χαίρονται,
που έτσι θα θρέψουν
τη δική τους τη μιζέρια,
και της ψυχής τον ψόφιο αρουραίο...."

Υ.Γ:Σε όλα τα ερημοπούλια........

10 σχόλια:

ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΧΩΡΙΣ ΑΡΩΜΑ είπε...

Καλημέρα και καλή βδομάδα!

Τι υπέροχο αυτό που έγραψες τώρα…

«έτσι θα θρέψουν
τη δική τους τη μιζέρια,
και της ψυχής τον ψόφιο αρουραίο...»

Πόσο δίκαιο έχεις!

Να έχεις ένα όμορφο ανοιξιάτικο πρωινό από μένα!

KitsosMitsos είπε...

Ερημοπούλια είμαστε όλοι...
Καλημέρα

ηλιογράφος είπε...

ζωής χθόνιας συνέχεια

πολύ δυνατό, έχει τον τρόπο του σαν το λικέρ!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

Olga είπε...

Ταιριασμένο το κλιπάκι με τα λόγια, πλήρης αρμονία, μελαγχολία, μ'αρέσει!...Καλό βράδυ...

Leviathan είπε...

poli kaloi i xainides!!!kai auto pou egrapses akomi perissotero!kalispera!

Daria Pavlovna είπε...

:-)

Alexis B είπε...

ζωές ανθρώπων και ανθρώπων έργα
Καλημέρα

diVa είπε...

Αυτό το "στη λάσπη ξεδιψά" μου άρεσε [ κι ας είναι επικίνδυνο]

Kaveiros είπε...

@Προς όλους,
Σας ευχαριστώ πολύ!!!