Σάββατο 18 Ιουλίου 2009
Απόκοσμα και όμορφα....
"Όπως βυθίζεται η μυρτιά,
στου φεγγαριού του φως,
έτσι η ηδονή ουρλιάζει,
στου ονείρου τη γωνία,
στένοντας μύνημα νερού,
σε κήπο ξεραμένο...
Δάκρυσες το απόγευμα,
στου ήλιου τη βουτιά
και γίνηκε μεμιάς νησί,
τρωάδας αποκούμπι...
Για να σε νιώσω πλήγωσα,
τα μάτια μου τα δυο,
κι από το αίμα έφτιαξα,
εσάρπα πορφυρή,
τάμα στις νύχτες σου τις μπλε,
με νάζι μεταξένιο,
κι από χρυσές κλωστές ελπίδα!!"
Υ.Γ:Απόκοσμα...
Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009
Κυριακή 5 Ιουλίου 2009
Τα μύχια...
" Ένιωσα φωτιά,
μες στα στήθια μου,
πειρατής μικρός,
η αλήθεια μου..
Το ψεγάδι της ψυχής μου,
είναι κήπος μυστικός,
που ο κύκνος γίνεται θεός.....
Στην αναβροχιά της απάτης μου,
έριξε νερό η συμπόνια μου*
κι ένα δέντρο ανθισμένο,
πέταξε φυλλά χλωρά,
και τα λίγα,
γίνανε πολλά..."
Υ.Γ:Το θέμα είναι, ποιος να δει μπορεί....
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009
Ανάθεμα...
"Μαστίγιο το βλέμμα σου,
κι όαση η καρδιά σου,
πετράδια όμορφα τα μάτια σου,
ο κήπος μου δικό σου.
Σκίστηκε ο πόθος μου,
κι εφάνει το κορμί σου,
λουλούδι αμάραντο η ανάμνηση,
θάλασσα χρυσαφένια το φιλί σου.
Στου ονείρου το παλάτι σου,
ήρθα σαν οικονόμος,
να βάλω ζουμπουλάκι μου,
μανώλιες στι λαιμό σου,
να τραγουδάς γλυκά τον έρωτα,
κι εγώ πιστός δικός σου!!!"
Υ.Γ:Να κλαίω εγώ για σένα"
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009
Καταδικός σου..
"Αγάπησα μια θάλασσα,
κι έπνιξε τη καρδιά μου...
Εβύζαξα τις φρίκες μου,
κι ήπια τα όνειρά μου...
Μαστίγωσα το είναι μου,
στραγγάλισα το εγώ μου,
όλα για σένα τίμημα,
όλα για σένα πάθημα,
στο γέλιο σου ανάθεμα..
Πυθεία είναι τα μάτια σου,
τα χέρια σου αιώρα,
θειάφι έχουν τα χείλη σου,
τα πόδια σου Πανδώρα..
Ηφαίστειο η θύμιση,
και γολγοθάς το δάκρυ,
παροξυσμός και ηδονή,
σ'ένα κοινό αδράχτι!!
Υ.Γ:...............
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009
Παρασκευή 22 Μαΐου 2009
Όσο πάει...Όπου πάει...
"Στις όχθες ενός χείμμαρου
βγαλμένο απ'το βράχο
της παραφροσύνης
και της ηδονής το χώμα,
έκανα έρωτα πρωτόγονο,
με τις μικρές μου φρίκες*
κι αυτές μεμιάς γέννησαν
χίμαιρες με θέλγητρα διονυσιακά,
που όρμηξαν μεμιάς στο δάσος
της ήβης της κρυφής,
χορό μαινάδων να αρχίσουν..
Ο λόγος ήταν το στερνό το γεννοβόλημα,
μα κι αυτός δεν έβγαλε απαύγασμα
σοφίας κι εγκράτειας,
μόνο της Πασιφάης το άγριο ουρλιαχτό.."
Υ.Γ:Όποιος αντέξει....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
